FRANÇAIS ENGLISH

Τι είναι το βιολογικό κρασί;

Καταρχάς, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι βιολογικό κρασί δεν υπάρχει. Τουλάχιστον με την νομική έννοια, εφόσον καμία ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν έρχεται να πλαισιώσει την παραγωγή αυτή και να καθορίσει τα χαρακτηριστικά αυτού του προϊόντος. Αντιθέτως, η καλλιέργεια του αμπελιού και των σταφυλιών που θα χρησιμεύσουν στην παραγωγή του κρασιού, μπορεί να γίνει σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζουν οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την παραγωγή προϊόντων βιολογικής γεωργίας. Αυτή η μορφή αμπελοκαλλιέργειας αποτελεί το αντικείμενο τακτικών ελέγχων, οι οποίοι πραγματοποιούνται από ανεξάρτητο οργανισμό, που εγγυάται και πιστοποιεί το σεβασμό των ευρωπαϊκών προτύπων και την βιολογική ποιότητα των προϊόντων.

Η επονομασία «βιολογικό κρασί» δεν έχει καμία νομική ισχύ και δεν αποτελεί από μόνη της σήμα ποιότητας. Εν αναμονή της επιβολής νομικού πλαισίου, είναι επομένως πιο ορθό να χρησιμοποιούμε την έκφραση «κρασί από σταφύλια βιολογικής γεωργίας» ακόμα κι αν για ευκολία συνηθίζουμε να μιλάμε για «βιολογικό κρασί».

Εάν επιμένουμε στην «βιολογική» ποιότητα των σταφυλιών και του κρασιού είναι γιατί αυτή η επονομαζόμενη «βιολογική» γεωργία διαφοροποιείται από την λεγόμενη «συμβατική». Ποιές όμως είναι οι διαφορές τους;

Βιολογική καλλιέργεια, άλλη σχέση με τη γη

Η βιολογική γεωργία διαφέρει από τη συμβατική στο ότι αποκλείει τη χρήση συνθετικών λιπασμάτων και παρασιτοκτόνων, καθώς επίσης και τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. Στόχος της είναι η παραγωγή υγιεινών τροφίμων, με την παράλληλη διαφύλαξη του οικοσυστήματος των καλλιεργειών, της ποιότητας του εδάφους και της βιοποικιλότητας, πάντα με σεβασμό στα οικολογικά, οικονομικά και κοινωνικά όρια που διασφαλίζουν την δυνατότητα, αυτή η παραγωγή, να έχει χρονική διάρκεια. Συνεπώς, η βιολογική γεωργία μπορεί να θεωρηθεί ως μια από τις συνιστώσες της αειφόρου ανάπτυξης.

Συνθετικά προϊόντα : ένας φαύλος κύκλος

Αυτό σημαίνει ότι η συμβατική γεωργία είναι ανθυγιεινή; Προφανώς όχι. Ωστόσο, εφόσον αυτή στηρίζεται εν γένει στη χρήση χημικών λιπασμάτων-παρασιτοκτόνων, συνεπάγεται έναν φαύλο κύκλο που μακροπρόθεσμα είναι επιβλαβής.

épandage de pesticides sur un champ em agriculture intensiveΤο πρώτο στάδιο αυτού του φαύλου κύκλου είναι η χρήση παρασιτοκτόνων, πολλές φορές σε τεράστιες δόσεις για την προστασία των καλλιεργειών από τα βλαβερά έντομα. Αυτά τα τοξικά και ρυπογόνα παρασιτοκτόνα, δεν κάνουν διακρίσεις: εξοντώνουν τους βλαβερούς οργανισμούς, αλλά παράλληλα και τους μικροοργανισμούς που βρίσκονται στο χώμα και οι οποίοι με τη δράση τους συμμετέχουν στη ζωτικότητα και ευφορία του. Με την αλλεπάλληλη συγκομιδή, λοιπόν, και τη τοποθέτηση παρασιτοκτόνων, το έδαφος τελικά εξαντλείται, η απόδοσή του πέφτει και γίνεται ελάχιστα ή και καθόλου παραγωγικό.

Για να αντισταθμιστεί αυτή η αδυναμία των εδαφών, πρέπει επομένως να χρησιμοποιηθούν χημικά λιπάσματα, όλο και πιο ισχυρά και σε μεγαλύτερες ποσότητες. Αυτά τα λιπάσματα είναι συχνά πολύ ρυπογόνα. Επιφέρουν μια τεχνητή και πολύ γρήγορη αύξηση των καλλιεργειών, πράγμα το οποίο τις κάνει πιο ευαίσθητες και επιβάλλει την καταφυγή σε άλλα τεχνητά προϊόντα, φάρμακα και προϊόντα για την φροντίδα των φυτών.

Αυτός ο φαύλος κύκλος έχει σαν αποτέλεσμα την υπερβολική πτώχευση, σχεδόν το θάνατο του εδάφους, τη μόλυνση της καλλιεργήσιμης γης και τη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα. Έχει πολύ σημαντικές βλαβερές συνέπειες στην χλωρίδα και στην πανίδα στις ζώνες καλλιέργειας και συμβάλλει κατά μεγάλο μέρος στην πτώση της βιοποικιλότητας. Τέλος, επιτρέπει μεν τη διατήρηση μιας υψηλής παραγωγικότητας, αλλά εις βάρος συχνά της γενικής ποιότητας των προϊόντων και κυρίως των γευστικών τους χαρακτηριστικών. Πράγματι, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια τυποποιημένη πλέον εμφάνιση και γεύση των αγροτικών προϊόντων, τα οποία αντλούν πλέον τα χαρακτηριστικά τους από πρόσθετες ουσίες και όχι από αυτές του εδάφους που τα φιλοξενεί, το οποίο με τα προτερήματα και τις ατέλειές του, τους προσδίδει όμως και μοναδικά χαρακτηριστικά.

Μέθοδοι καλλιέργειας συγγενείς με εκείνες της φύσης

Le meilleur des insecticides !Όσοι εφαρμόζουν τη βιολογική γεωργία, αρνούνται αυτές τις μεθόδους και αποκλείουν τη χρήση χημικών λιπασμάτων και συνθετικών παρασιτοκτόνων. Προτιμούν, αντί γι’ αυτά, άλλες πρακτικές, πιο υγιείς, οι οποίες επιτρέπουν τη διασφάλιση της αποδοτικότητας και την προστασία των καλλιεργειών, χωρίς να επιτίθενται στο περιβάλλον.

une plantation d'engrais vert entre deux culturesΈτσι, η διαδικασία της αμιψυσποράς των καλλιεργειών επιτρέπει τη διακοπή του κύκλου ζωής των βλαβερών ή εξωγενών φυτών, βελτιώνει τα φυσικά χαρακτηριστικά του εδάφους και την ποικιλία της οργανικής του ύλης, και όλα αυτά με στόχο να διατηρήσει με φυσικό τρόπο την ευφορία του.

Η καταφυγή σε πράσινα λιπάσματα ανάμεσα σε δυο σοδιές τρέφει το έδαφος, εμποδίζει τη διάβρωσή του και αιχμαλωτίζει το νιτρικό άλας που χρησιμεύει στην αύξηση της επόμενης καλλιέργειας. Η κομποστοποίηση επιτρέπει την ανακύκλωση των οργανικών υλών, οι οποίες θα προσφέρουν ένα αποτελεσματικό και φυσικό λίπασμα.

Τέλος, ασκείται η βιολογική πάλη, κατά την οποία, για να καταπολεμήσουμε ένα βλαβερό έντομο, επικαλούμαστε τον φυσικό του θηρευτή.

Στόχος είναι η επίτευξη προϊόντων ποιότητας, με πραγματικά γευστικά χαρακτηριστικά που θα προβάλλουν την ταυτότητα των εδαφών τους, πάντα με σεβασμό στον καταναλωτή και στο περιβάλλον.

Τα θεμέλια της βιολογικής γεωργίας

Η βιολογική γεωργία έχει τα θεμέλιά της στις εργασίες ιατρών, αγροτών, αγρονόμων, και κυρίως του Γερμανού Rudolf Steiner, οι οποίοι την δεκαετία του 1920 σκέφτηκαν έναν άλλο τρόπο αγροτικής παραγωγής, που ευνοεί την ισορροπία του εδάφους, προωθεί την αυτονομία της παραγωγής και γενικότερα το σεβασμό της φυσικής ισορροπίας.

Ωστόσο, η βιολογική γεωργία άρχισε να κερδίζει πραγματικά έδαφος μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, κυρίως κατά τη δεκαετία του 1970, με την πρόοδο του οικολογικού κινήματος. Ακόμα κι αν ο ρόλος της βιολογικής γεωργίας παραμένει σε γενικές γραμμές στο περιθώριο, στις μέρες μας αναπτύσσεται συνεχώς, εξαιτίας της ολοένα και αυξανόμενης ζήτησης των καταναλωτών.

Le logo européen de l'agriculture biologiqueΠλαισιώνεται και ταυτοποιείται από διάφορες διεθνείς νομοθεσίες. Στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο κοινοτικός κανονισμός 2092/91 έρχεται να καθορίσει το 1991 τους κανόνες που διέπουν τη βιολογική γεωργία για τα φυτικά προϊόντα. Αυτός ο κανονισμός αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό 834/2007.

Για να αποκτήσει την πιστοποίηση του Βιοκαλλιεργητή ένας παραγωγός, υποχρεώνεται να σεβαστεί τον ευρωπαϊκό κανονισμό και να δεχθεί τον έλεγχο ενός ανεξάρτητου οργανισμού πιστοποίησης, ο οποίος βεβαιώνει την καλή του εφαρμογή. Στην Ελλάδα, από τους κυριότερους οργανισμούς πιστοποίησης είναι η BIOHELLAS και η ΔΗΩ.

Και το αμπέλι σε όλα αυτά;

BIOHELLASΟι γενικές αρχές βιολογικής γεωργίας εφαρμόζονται τέλεια στην αμπελοκαλλιέργεια: δεν χρησιμοποιούνται χημικά ζιζανιοκτόνα ή οποιαδήποτε συνθετική κατεργασία.

Αντίθετα, για να προστατευθεί ο αμπελώνας, καταφεύγουμε σε φυσικά και βιοδιασπώμενα προϊόντα, όπως το θειάφι σαν προληπτική και θεραπευτική αγωγή κατά του ωίδιου, ή τον θειικό χαλκό για τον περονόσπορο. Τέλος, συχνά ο βιοκαλλιεργητής προτιμά να μειώσει την απόδοση του αμπελιού του, επιλέγοντας να έχει μικρότερη παραγωγή αλλά καλύτερης ποιότητας σταφύλια.

Τι πετυχαίνουμε στο τέλος; Ποικιλίες που εκφράζουν φυσικά όλο τους τον χαρακτήρα, διαμορφωμένες από ένα έδαφος και ένα κλίμα που είναι μοναδικά σε κάθε περιοχή. Βέβαια, η χρήση βιολογικών σταφυλιών δεν είναι απαραίτητα συνώνυμο εξαιρετικών κρασιών. Το να φτιάξει ένα καλό κρασί με τη σοδιά που διαθέτει, έγκειται στην τέχνη του οινοποιού. Φυσικά, τα βιολογικά σταφύλια αποτελούν την καλύτερη βάση για μια επιτυχημένη οινοποίηση, καθώς θα δώσουν κρασιά με σίγουρο χαρακτήρα, άξιους εκπρόσωπους μιας περιοχής και μιας ιστορίας, μιας και θα περιέχουν όλα τα αυθεντικά χαρακτηριστικά του τόπου τους.

Αρχή σελίδας
Copyright BIOVIN - Tsavolakis Wines